පරව යන බව නොදැන නෙලා ගත් පසු ගසින්
සූරලා රැගෙන ගිය ඔබ හදේ පිපුනු මල්
වෙර දරා සුවඳ දුන් කිහිප දිනකට පසුව
මිලින මල් පැස පමනි හදසුනෙහි ඉතිරි වී
රොන් සුවඳ මා වෙතම උරුම කරගනු සිතා
අන් බිඟුන් ඒ මගින් මත් නොවනු රිසියෙන්
වසන්තය යලි නැගෙනු නවතනු රුදු සිතින්
උදුරලා ගෙන ගියෙමි පිය හදෙහි රැඳි කුසුම්
කිසිවකුත් කිසි දෙයක් ඉතිරි නොකරම ලයෙහි
සූරලා ගිය පසු ද ඈ සතුවූ සියලු දෑ
කටුක ගිම්හානය, පෙරලා වසන්තය බවට
සුවඳ දියතෙහි තවරමින් - ඈ හදෙහි අදටත් මල් පිපේ
No comments:
Post a Comment