නුඹ දලුලා වැඩුනේ

ඇය විසින් දෙපලු කල

හදවතේ පැල්ම මත

පරිවර්තනය (ඔබව හමුවීමෙන් පසු)

සුවිසල් යැයි සිතා සිටි රුක් ගොමු අතර ඉදිවුනු පලා පැහැ ලෝකය එකෙනෙහිම දෙපා අබිමුව ඇද වැටිනි මෙතෙක් වරු ගනන් ගත කල මිනිස් වාසයෙන් තොර අඳුරු රාත්‍රීන් මැද මහා තනියක් දැනිනිතුරු සිහිල ඇගෙ බඳෙහි ගැල්වුනි තරු එලිය නෙතු වලට පෙරලිනි ගලන රැලි වරලසෙහි හැඩ ගති නුඹෙ වතට සඳ මඬල පැරදිනිකුරුලු හඬ ප්‍රිය තෙපුලෙ සැඟවුනි ඇඟිලි තුඩ මල් මෙලෙක දැවටුනි මුදු පවන නුඹෙ ඇසුර සම වුනි සෙවු සතුට මනු ලොවෙහි හමු විනි 

 

නිමාවන හැම

කැලැන්ඩර් පිටුවකටම පසුව එන

පලමුවෙනිදා මෙනි ය ඔබේ සිනහව

නවමු සමයක් අරඹයි

කලියෙන් වූ සියළු දෑ

ගැලව යන මාසයේ දින වලට

අම්මා

 ඉදින් සියල්ලම දුක යැයි පෝ දාක

බැඳීම් අත් හැරිය යුතු යයි ගිවිසාන

හදින් දොම්-සතුට ඉවසා සම සිතින

හෙටත් රකී දරුවන් පෙර සිටි සේම

දැහැන් බිඳ

තරප්පුව දිගේ ලංවෙන

කනට හුරු

පාවහන් තුඩු ඇනෙන සද්දෙට

ඇහැරුනා - නිද්‍රාබර ලෝකයෙන්

හුරුබුහුටි ගවුමකින් සැරසිලා

ඇය එන පෙර ලකුනු කියනවා

එලියෙ ඉදලා කාමරයට එබෙන

ලයිට් එලියෙ ඡායාව

ඔත්පලව එක්තැන් වුන ගතින් මිදිලා

හිත නැගිටලා බලන් ඉන්නවා

ඇය එන දිහා - තාලයට

පා සද්දෙ අහගෙන

මකුලු දැල් කඩනවා කාමරේ

අලුත් සතියට මාරුවෙනවා ඇතිරිල්ලක් ඇඳට

බඳුනට අලුතෙන් මල් පොකුරක්

ඒ අතරතුර අමතක නොකරම ඇය බිඳිනවා තපස

අවට ලෝකය ගැන එකදු වග තුගක් නොදැන

කිසිම හැඟීමක් නොමැතිව කටුව තුලට ගුලිව

පැරනි කුටිය පුරා සත් දිනක් අරක් ගත්

ගොලුබෙලි දැහැන

පුවත්පතෙන්, රූපවාහිනියෙන්, කනින් කොනින්

අසා දැනගත් දෑ කියනවා ඇයගේම කෝනයෙන්

සමහරක් සුමටව - තවත් දෑ උච්ඡ ස්වරයෙන්

කේන්ති ගන්නවා මාත් එතකොට

ඇගෙන් බැනුම් ලබනා මුදලාලිලා, අම්මන්ඩිලා වෙත

හෙමි හෙමින් කටුවෙන් එලියට දානවා ඔලුව

ඇගෙන් ලත් තතු අසා - කරකවනවා ඇන්ටනාව වටේට

කුටියෙන් එපිට ලෝකය ගැන දැනගන්නවා එයින්

හුදකලා මිනිස් ප්‍රානියෙකගේ

විතරාගී අන්ධකාරය බිඳ

ජීවිතාශාවේ ලන්තෑරුම දල්වනවා ඇය

අලුත් හැඟුමකින් පුරවා

කුටියේ හතර දිග්භාගයම එලිය කරගෙන

දෙහෝරාවකට පසු

තරප්පුව දිගේ ඈතට මැකී යනවා

හුරු පුරුදු අඩි සද්දය

කෙමෙන් ගුලි වෙනවා ආයෙත් නිද්‍රාවට

තපස් දැහැනට

පුදුම පරීක්ෂන​ය

"වින්දිතයෝ පවා කිසිවෙකුට දඬුවම් කිරීමක් ගැන බලාපොරොත්තු නොවෙති. ඔවුන්ට අවශ්‍ය සිදුවූයේ කුමක්දැයි දැනගැනීමටයි."

“Even the victims do not expect anyone to be punished. They only want to know what happened."Anura Kumara Dissanayaka on war crimes - Associated Press interview

බැටලුවනි කියනු මැන ගම් බිම් වෙතට පැන කුඩා දරුවන් හප කෙරූ වැඩුනු එව්වෝ ඉරා ලූ වෘක සේනාව කවරහුදැයි දැනගත යුතු නොවෙද උන්ට අන දුන් දඩයක්කාරයෝ දඬුවම් ලැබිය යුතු නැද්ද අරහෙ තාමත් කන්ද උඩ හිඳ හඳ පායන දාට උන් ටික ඉව අල්ලලා හුලඟට නුඹලාට ඇසෙන ලෙස හඬ නගා ගුවනට සිහි කරනවා තාමත් ලේ රස බැටලුවනි නුඹලාට අවැසිද පරීක්ෂනයක් දැන ගැනීමට ඒ අඳුරු දිනවල සිදු වූ දෙය පමනක් සමහරක් උන් අන්න අමතක කරනු නොහැකිව සිදු කල ලේ වැකුනු විනාශය ජීවිතය පවා අමතකව හුන් තැනම විස්සෝපයෙන් තාමත් පිපෙන්නේ ලේ හැලුනු බිම් වල මිනීමල් විතරමයි උන්ගෙ අඩි ඉතුරුවුනු තැන් වල එහෙමවත් මුකුත් නෑ එහෙව් දෑ දඬුවම් නොලැබිය යුතු අපරාධ ද සමරා ඒ සමය එකට රතු වයින් හැලි හිඳ ජය පැන් උරා බිවු දඩයක්කාරයෝ කිඹුල් කඳුළු හෙලනවා ඉඳ හිට අතගාලා බැලුවොත් කාගෙ කාගෙත් කෝට් සාක්කුවල කාකි කලිසම් කොනේ සුදු කමිසයේ රැඳුනු කිල්ලෝටවල හුනු තිබෙන බව පෙනෙ​යි තවමත් ලේ පැල්ලම් වේලුන

නොපෙනෙන දේ ගැන විමසිලිමත් වන්න

(කවි ලියා හේමන්ත වරු ගැන මැවු මිහිර මම     දකිනවා

පත් හලන මේපල් කුමරියෝ මෙහි උයන් කෙලවර ඉන්නවා

හංසයෝ පිරි නිල් දියෙන් සරි පොකුනු එහි මැද  තියෙනවා

ඈත පෙනෙනා බංකුවේ ඔබ හිඳිනවා ඇති        හිතෙනවා

~මුහුදෙන් එතෙර බිමකට ගිය මිතුරියකගෙන් කවියක්~ )

  වසන්තය පෙරා පැහැයෙන්      වසාගෙන

     සිසිරය  පුරා සුදු හිම සලු පොරවගෙන ‍

හේමන්තය  අරා මේපල් කොල       වහින

  දිගන්තය  නුරා ‍වැනුමට යා යුතු    වේද?

                                                   

කෙත් වතු  උයන්  පැහැයෙන   නිල්      දිදුලවන 

රුක්   අතු  ලියන්   නික්මෙන   මල්     විසුරුවන 

ඉන්    සිතු  දනන්      දුටුවන   හිත්      පුබුදුවන  

තැන්  තතු  වලින්    සැපිරුන    බිම්  මෙහිද වින

        වස්සානය  එවන මීදුම් පුර වැලඳ      වෙලී 

        සන්තානය  නිවන  සිහිලස  ගෙන      සරතී

           මිහිරිය මැවෙනු ඔබ උන් කල මම  දිටිමී 

   මේ අරුමැසිය දැක එනුවර සිරි           මැවුනී

ඔබ ඒ  බිමෙත්  නොදකින දෑ බොහෝ  තිබෙයි

එයිනුත් වැඩිමනක් නොපෙනෙනු ඇති  නිසැකයි

විමසිලි  ඇසින් බැලු කල ඔබටත්      වැටහෙයි

අප හැම වෙසෙන්නේ එක ලෝකයක   හැඟෙයි

ප.ලි

 හුඟක් ලෝකේ මග හැරෙන නෙක සුන්දරම තැන් තියෙනවා

  බිඳක්  හෝ ඉන් දැකීමෙන් ජීවිතයේ රස ඉම්      මැවෙනවා

හෙටක් ගැන මිහිරෙන් පිරී ගිය හැඟුම බිඳ ඉන්   වැඩෙනවා

  මදක් හොදහැටි බැලුවොතින් ඒ හැමතැනම අපි  ඉන්නවා

                                                     ~සකූගේ කවි~